Amosando publicacións coa etiqueta misterio. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta misterio. Amosar todas as publicacións

12/29/2021

El árbol de las mentiras, de Frances Hardinge

 


El padre de Faith figura muerto, pero realmente no se sabe lo que ha ocurrido. Por el lugar las habladurías no cesan diciendo que se ha suicidado, pero su hija se niega a asumirlo y se propone investigar para descubrir la verdad. Faith halla un árbol, de una rara especie, que su padre había estado escondiendo. Este árbol se alimenta de las mentiras que se le cuentan y cuyos frutos desvelan secretos.

Recomiendo este libro a aquellas personas que les guste el misterio y la intriga. Es una novela muy interesante, complementada con un meditado lenguaje y unas maravillosas ilustraciones. También lo recomiendo porque, aunque no te das cuenta, te sumerges en el relato.

Por Daniela  (1º ESO)


6/25/2021

Corredores de sombras, de A. Fernández Paz

 


Este libro vira ao redor da aparición dun cadáver no Pazo dos Soutelo. Clara será a encargada de desvelar o misterio que esconde este morto na casa dos seus avós. A historia é atractiva debido a que trata de moitos aspectos como o amor, o misterio e as diferenzas entre as clases sociais, desde puntos de vista distintos en épocas diferentes. Unha relación entre Clara e Miguel, un mozo da aldea, é a parte amorosa máis importante da historia. A este aspecto pódeselle incluír as diferenzas económicas entre ambos. Clara provén dunha familia con terras e propiedades, mentres que o pasado de Miguel é máis humilde. O misterio pono a aparición dun esqueleto que podería ser un antigo noivo da avoa da protagonista. 

Na miña opinión, quedan asuntos sen revolver totalmente. Isto convídame como lector a discorrer os motivos polos que Clara e Miguel separáronse e volveron xuntarse de novo. Os saltos temporais son habituais e nótanse sobre todo ao final do libro.

Por Juan, 1º ESO

5/12/2021

Sherlock, Lupin y yo, de Irene Adler


Cuando Irene, Sherlock y Lupin se encontraban en Londres, hallaron un problema de ajedrez peculiar firmado por un tal “Fraile Negro” en el periódico “The Times”. Estaba escrito en un código secreto. 

Al día siguiente, la ciudad estuvo alterada por la noticia del asesinato de un rico comerciante. Sherlock sospechó que el crimen estaba relacionado con el problema del "Fraile Negro" de cierta manera.

 La policía encontró una rosa escarlata en la mesa del mercante, la misma flor que había sido la “firma” de un grupo intrépido de criminales, la Banda de la Rosa Escarlata. ¿Han vuelto a atacar después de veinte años de inactividad? ¿Están estos dos eventos conectados con algo importante?

El libro es magnífico: hay un misterio, tres protagonistas con personalidades opuestas y habilidades únicas. Todos ellos se complementan entre sí, creando una historia fascinante, un misterio que no se revela hasta el final y un aumento en las preguntas de la historia principal.  Debido al paso del tiempo dentro del entorno de la historia,  ésta evoluciona y se vuelve más compleja y detallada.
En conclusión, esta novela es excelente. Alessandro Gatti no falló con esta entrega. Las ilustraciones complejas de Iacopo Bruno también añaden aquel elemento de misterio.

Por Marina , 1º ESO 


1/20/2021

Misterio en la ruta del terror, de Alfred Hitchcock

 


La historia se sitúa en la época de los ochenta en Estados Unidos, donde los tres investigadores: Júpiter, Bob y Pete protagonizan otra de sus numerosas aventuras en la que acompañarán al abuelo de este último hasta Nueva York, donde publicará su nuevo invento. Aprovecharán esto para realizar un gran viaje por Estados Unidos en el que pasarán tiempo juntos mientras supervisan al alocado abuelo de Pete.
 Pero se encuentran con un problema, una persona muy cercana a ellos les persigue por todo el país en busca de algo que ellos mismos desconocen. Desde luego que sus vacaciones no serán tal y como ellos esperaban. 
 Es un libro corto y entretenido, que personalmente recomendaría a cualquier fanático del misterio. Es uno de los muchos libros que protagonizan los tres investigadores, pero no tienes que preocuparte si nunca has leído un libro de esta saga ya que cada uno cuenta una historia independiente. 
 Por Pablo, 1º ESO

11/20/2020

Electro, de J. Ruescas

 


Electro es el primer libro de la trilogía  escrita por Javier Ruescas y Manu Carbajo.

El libro esta narrado en tercera persona y cuenta como la vida de un chico de secundaria cambia en solo una noche, ya que al despertar encuentra un mundo distinto al que había estado antes de dormir.

Todo su mundo era un caos ahora pero tenía que sobrevivir, por lo que pasa una seria de aventuras por así llamarlas hasta encontrar la respuesta a lo que le había pasado aunque la respuesta no es la que él se esperaba.

Espero que lean el libro y les guste porque a mí personalmente si me gusto y pienso terminar la trilogía.

Por Michelle , 1º ESO 


6/23/2020

La casa del torreón, de Isabel del Río

   La autora Isabel del Río es licenciada en filosofía por la UAB,editora, correctora… esta escritora tiene obras como “La vidente de la luna llena” y “La playa subterránea” entre otros. Esta autora también ha escrito la segunda parte de “La casa del torreón”. Ganó un premio en 2017 a MEJOR NOVELA FANTÁSTICA por “Las bocas de la montaña” su novela más reciente es “Rojo sobre
Negro”.
   Marina es una chica que está obsesionada con una torre de una casa de grandes ventanales que ve desde un balcón pero no puede ver en la calle. Un día Marina cae accidentalmente por el balcón y se encuentra en un mundo extraño y siniestro donde descubrirá cómo sobrevivir a este.
 Marina una chica universitaria que tiene el pelo rojo y siempre lo lleva recogido en una coleta
  Me parece un libro muy interesante porque no sabes lo que va a pasar con Marina y a medida que va avanzando la historia tienes que conocer nuevos personajes, en el final tienes que analizar un poco pero a pesar de todo le encuentras sentido.
 Creo que al tipo de lector que le guste el suspense y el terror. 

4/13/2020

El sotano, de Natasha Preston

Summer, una joven de 16 años, no sabe que en cuanto salga por la puerta de su casa sola, a pesar de todas las advertencias de su familia y de su novio, esa noche de fiesta con sus amigos va a ser el comienzo de su peor pesadilla; y solo podrá escapar, conociendo a su atacante.

Natasha Preston, es una escritora inglesa, que empezó a escribir en Wattpad en 2010, y al ver que todo lo que escribía en esa plataforma iba creciendo en éxito, decidió llevar su éxito al papel. Algunas de sus conocidas novelas de suspense son: ``El Anónimo´´, ``La Cabaña´´, ``La noche en que todo cambió´´, etc. El título original de este libro es: ``The Cellar´´, la primera edición se hizo en septiembre de 2017 y fue publicado originalmente en Estados Unidos.

Recomiendo mucho que lo leáis, ya que es una lectura que te atrapa y no puedes dejar de leer hasta que acabas. Está compuesta por una gran dosis de psicología, porque sus personajes nos harán sufrir.
Por Patricia, 3º ESO

1/22/2020

La hija de Sherlock, de Leonard Goldberg

   Joanna Blalock tiene una mente prodigiosa, junto con su pequeño hijo estuvieron presentes en un supuesto suicidio.Esto hace que reciba la visita del querido compañero de Sherlock Holmes, el Doctor Watson y su hijo.Ella y sus compañeros se adentran en un misterio con el fin de atrapar a un inteligente asesino sin morir en el intento. 
    Personajes: 
-Joanna Blalock: muy inteligente, persuasiva y sobre todo deductiva. 
-John Watson: siempre recordando las enseñanzas de su queridísimo Sherlock, muy inteligente y valiente. 
 -John Watson Junior: tiene las mismas pasiones que su padre, y al primer momento se ve muy atraído por Joanna.B. 
    A la hora de desarrollar la historia, veo un misterio muy sencillo, es precipitado y lógico. Aparte de eso es una novela que nos transporta a las lecturas de Arthur Doyle con un ritmo ágil, una lectura amena y ligera. Me ha parecido un gran homenaje a las obras clásicas, pero con nuevos personajes un poco flojos. 
   Recomendaría este libro a las personas que son fans del misterio, los asesinatos, la deducción o de Sherlock.
Por Allison, 3º ESO

2/14/2019

Crónica de una muerte anunciada, de G. García Márquez

   
Crónica de una muerte anunciada es una novela inspirada en un hecho real, con una única figura central al -rededor de la cual gira toda la historia. Este personaje es Santiago Nasar, a quien al inicio se nos presenta como futuro objetivo de un asesinato. Le darán muerte los hermanos Vicario, Pablo y Pedro, que con sus cuchillos de carniceros recorrerán el pueblo tras la boda de su hermana para vengarse. Esta última, Ángela, será la causa de que Pablo y Pedro persigan a Santiago Nasar. Ángela Vicario acababa de casarse con Bayardo San Román, un rico hombre que había llegado al pueblo en busca de esposa. Y así encontró a Ángela, una joven hermosa y callada a quien intentó conquistar con su dinero. Contra su voluntad, Ángela fue obligada por su familia a desposarse, sin que estos supieran que guardaba un secreto que en aquella época avergonzaría a la familia Vicario. Un secreto que no será conocido por Bayardo San Román hasta después de la boda. Mientras, Santiago Nasar y sus amigos continuaban la fiesta, Ángela era devuelta a su familia, después de que su marido relatara que la muchacha no era virgen, y que, de acuerdo a ella, el culpable era Nasar. A pesar de que nunca nadie les había visto juntos, los hermanos Vicario salieron en su busca para vengarse por haber deshonrado a su hermana. Sin embargo, aunque no escondían sus propósitos, si no que los admitían delante de cualquiera, nadie los detuvo. Todos en el pueblo los conocían, sabían que no eran capaces de algo similar, y que seguramente fuera a causa de haber ingerido demasiado alcohol. Y aquellos que creían que existía la posibilidad de que aquello pasara, supusieron que Santiago Nasar ya estaría al tanto de la situación. Pero no fue así, y los hermanos lo mataron frente a su casa, sin que nadie llegara nunca a advertirlo. Por Alba, 1º BAC

7/12/2017

Marina, de C. Ruiz Zafón

Este libro me lo recomendó una amiga, pues según ella si me había gustado La sombra del viento, este me iba a causar también un gran impacto. 
El libro comienza con un chico llamado Óscar, el cual vivía en un internado. Un día se fuga y paseando escuchó una melodía que no pudo evitar seguir. De este modo es como conoció a Marina y a su padre. Desde entonces comenzó a visitarlos y terminó enamorándose de la chica. 
Marina le enseñó un misterioso cementerio al que iba una misteriosa mujer para visitar una tumba. Ambos jóvenes se lanzaron a investigar la historia que se halla detrás. 
En el libro vuelve a estar presente el aura misteriosa del autor aunque a diferencia de la anterior he notado más detalles desagradables. 
No puedo decir que no me haya impactado porque mentiría, los protagonistas son tan familiares los unos con los otros y la historia que hay de fondo es tan misteriosa que no podrás parar hasta averiguarlo todo. 
La parte que menos me ha gustado creo que es el final, y no porque esté mal escrito, sino porque quería que fuera diferente. A pesar de haber un atisbo de cómo terminará en el prólogo, nunca me imaginé que sería justo así. 
Con todo el cariño que le cogí a la historia no pude evitar ponerme triste con dicho final.
 De todas formas recomiendo leer el libro porque merece la pena vivirlo con ellos y más si os gustael suspense.
Por Valentyna, 4º ESO

La sombra del viento, de C. Ruiz Zafón

Desde el principio no sabía qué esperarme del libro, nunca había leído un libro de este autor. 
Al principio me conquistó con el cementerio de los libros olvidados, porque seamos sinceros ¿a quién no le gustaría encontrarse en un lugar tan misterioso? 
No me esperaba nada interesante a partir del momento en el cual el padre del protagonista le llevara al místico lugar. La época en la que está ambientado no me llamaba para nada, era un tiempo cruel en el que si vas contra el gobierno o la policía te mataban o te torturaban, no tenías ni voz ni voto. 
A medida que seguía leyendo me adentraba cada vez más en la historia y seguía con Daniel ( el protagonista) la historia del misterioso libro y su autor Julián Carax. Otro personaje que cabe mencionar es el señor Fermín un vagabundo (antiguo espía) que encontró en su búsqueda y del cual se hizo muy amigo. El señor Fermín es un tanto vulgar, pero aun así llega al corazón del lector. 
El final no era muy inesperado, pero tampoco es lo que te hace querer seguir leyendo sin parar más y más. Lo que de verdad se aprecia es el aura misterioso que ofrece el autor. No me arrepiento de haber leído este libro;  al revés, me siento muy feliz de haber descubierto a un autor que ha conseguido cautivarme a pesar de mi poco gusto por historias de este género.
Por Valentyna, 4º ESO

3/24/2017

Cartas de inverno, de A. Fdez Paz

A verdade, é que aínda que xa lera este libro con anterioridade, fáiseme estraño ver como algo que hai dous anos parecíame incomprensible e lento de ler levoume só unhas horas acabar.
Deste libro gustoume todo, desde a elaboración dos personaxes ata o como che engancha, é unha historia que aínda que parece que empeza como todas (un pouco aburrida) logo non podes deixar de ler.
 O personaxe que máis me gusta é o de Xabier, xa que se arrisca a ir buscar ao seu amigo, o cal está en perigo, arriscando a súa propia vida.
É un libro que ensina a importancia da amizade e dos vínculos tan fortes que podemos chegar a ter con persoas coas que case non falamos.

Por Uxía, 4º ESO


Nesta novela cóntase como un famoso pintor, Adrián Nóvoa, por mor dunha aposta co seu amigo Xabier Louzao, afamado escritor, compra unha casa nunha pequena aldea galega impulsado por un non menos que inquietante anuncio publicitario.
 A través das cartas que Adrián escribe ao seu amigo unha vez instalado na casa, este é coñecedor dos misterios que se suceden ao longo dos meses: chamadas telefónicas e en especial os cambios nun gravado descuberto nunha das estancias da mansión, a cuxas alteracións non atopa explicación e vano atormentando cada vez máis facéndolle mesmo temer pola súa cordura. 
Xabier, lidas as cartas do seu amigo, decide ir na súa procura, non sen antes polo en coñecemento da súa irmá Tareixa. 
Unha vez aí, do mesmo xeito que lle sucedeu ao seu amigo, experimenta a forte atracción que a casa exerce sobre el. 
Cartas de inverno é unha novela de intriga e misterio, ben estruturada, contada por distintas voces, desde un narrador omnisciente ao comezo e final do libro, ata a narración en primeira persoa dalgún dos personaxes. Podemos atopar referencias á arquitectura, mitos e lendas galegas. 
Novela amplamente descritiva, en especial do interior da casa, o que fai que os lectores nos imaxinemos dentro dela con total comodidade. Está ambientada en 1993. 
A miña opinión persoal é que é un libro que atrae desde a primeira frase, gañando en intensidade de forma progresiva ata a última páxina, o que consegue unha lectura moi rápida e amena. No entanto, penso que o final é pouco elaborado, o que contrasta co resto do relato, coidado e moi ben escrito.

Por Pedro, 4º ESO

3/23/2017

O raio veloz, de A. Fdez Paz

Hei de admitir, que pensei que ía ser moito máis aburrido do que resultou ser. A min parecíame un libro un pouco infantil, en comparación ao que estou afeita ler, pero ten unha boa trama, ademais dun pouco misterio que che atrae ata o final.
Quen o ía a dicir, o protagonista acaba atopando un traballo no que está contento, aínda que si traballase nalgún emprego sobre a carreira que estudou, podería gañar máis. O que nos indica, de xeito un pouco sutil, que non todo nesta vida é o diñeiro. E tamén atopa o amor, malia que o protagonista pensa que logo da súa última ruptura, non vai atopar o amor. É unha boa historia para pasar unha tarde agradable.
Por Paula, 4º ESO

Corredores de sombras, de A.Fdez Paz

  Corredores de sombras é un libro que nos leva a unha época moi diferente da que hoxe vivimos, unha época de guerras, de fame, de morte? Un libro de misterio, pero tamén de crítica social que nos fai darnos conta de que, entre feitos realmente tristes, podemos ser felices e, ata, namorarnos.      Personalmente é un libro que me gustou, porque me fixo pensar en que, como lle ocorre á protagonista, vives situacións difíciles e pareces non atopar alguén que che axude a buscar unha solución, nin sequera a túa familia. É unha novela que non volvería ler precisamente, polo tema que trata.
Por Lara, 4º ESO

A neve interminable, de A. Fdes Paz

É un libro que non podes deixar de ler. O final é un pouco esperado debido a que van revelando datos ao longo da historia pero aínda así ten algo que che engancha.
 Ao principio os amigos vense obrigados a ir ao hostal para crear e pensar unha serie, pero o que non saben é que os sucesos que lles pasasen alí vanlles a quitar o soño e as ideas sobre a produción. Cada día que pasa van coñecendo aspectos raros do pobo no que se hospedan debido á prolongación da visita por unha forte nevada. O que non se esperan é que ao final a xente máis peculiar é a que estivo con eles convivindo e os que falaban con eles. 
Pareceume un libro que engancha e que nunca pensei que me gustaría e recomendaríallo a moita xente. 
Por Yanira, 4º ESO

7/06/2015

Marina, de C. Ruiz Zafón



Situémonos a finales de los sesenta, Óscar Drai  es un joven que vivía en un internado y que en su tiempo libre vagaba por las calles de Barcelona. Un día en uno de esos paseos, algo le llevó a entrar en un gran y tenebroso caserón abandonado del bosque de Sarriá, tras curiosear un poco, se llevó por error un viejo reloj. Decidió devolverlo al día siguiente. Así fue como conoció a su querida Marina y a su padre Germán. Ahí empezó todo, y ellos ni siquiera lo intuían. Óscar empezó a ir día a día a verles, y llegó un momento en el que ya era imposible calmar sus ansias de verla, un solo segundo sin ella le quemaba por dentro, corroyéndole como un ácido en su corazón.
Comenzaron una aventura juntos, que les marcaría para siempre. Todo empezó al observar a una mujer que le lloraba a una tumba sin nombre. Esta tumba pertenece a Mijail Kolvenik, un doctor obsesionado con las personas enfermas ideando máquinas para devolver a la vida a cuerpos inertes, a desafiar a la naturaleza y el gran amor de esta mujer, que acabará trágicamente. El misterio no paraba de crecer, pues había muchas personas implicadas, y todos escondían algo. Cuando se dieron cuenta, ya no había vuelta atrás. Se vieron envueltos en situaciones escalofriantes, pero lo realmente duro, terrorífico y poco cuerdo llegaría más tarde, al descubrir el tenebroso desenlace. ¿Qué será lo que esconde esta historia? ¿Conseguiría Kolvenik realizar su propósito? ¿Y Marina y Óscar? ¿Cómo acabará ese dulce amor?
Este libro trata paralelamente dos historias. Con mucha diferencia, la que más me gustó fue el amor entre Óscar y Marina, que es entristecedora y muy tierna a la vez, pues me ha transmitido muchos sentimientos a medida que avanza el libro. Con respecto a la otra historia, hubo partes en su desarrollo que de la forma en que estaban redactadas, hicieron que perdiera un poco el interés en ellas, demasiados nombres y demasiados cabos sueltos, hasta el final, que es cuando realmente comprendes todo. Definitivamente, el final es lo mejor de todo el libro.
Por Andrea, 1º BAC

5/25/2015

97 formas de decir "te quiero", de J. Sierra i Fabra

Este libro comeza un pouco apurado. O protagonista, despois de tanto axetreo na cidade, vaise a un parque e séntase nun banco, onde ten unha visita un pouco... rara. A súa visitante é Daniela que ven compartir o banco con el. Esta rapaza cóntalle unha historia na que os dous están conectados no mais alá. Todo ocorre moi rápido e a vida do rapaz cambia por descansar un día desa axetreada vida da cidade. As dúas historias están conectadas polo amor que transmiten ambas. É un libro xenial que me encantou, aínda que o final non me acaba de convencer, pero sí recomendo a súa lectura porque me pareceron unhas historias de amor preciosas. Se che gustan as historias románticas, recoméndocho! Por Lucía, 3º ESO

5/10/2015

Luna nueva, de St. Meyer

O libro é a segunda parte de Crepúsculo. Esta comeza coa festa de cumpreanos de Bella que xa cumpre 18 anos. Ao abrir un regalo ,Bella córtase nun dedo e empeza a sangrar. O irmán de Edward,chamado Jasper, tratou de atacala, pero Edward defendeuna.
Ao cabo duns días ,Edward e Bella quedan no bosque e alí el confésalle a Bella que non pode seguir coa relación.
 Ela atópase destrozada, non lle encontra sentido á vida. Durante varios meses estivo deprimida. Un día, cando Bella ía conducindo o seu automóbil, observou unhas motos vellas nunha casa abandonada e pensou que sería boa idea aprender a conducilas. Necesitaba amañar as motos e recurriu a Jacob  Black.
 O libro ten un final moi curioso que non vos podo contar.
Por Roberto, 3º ESO

4/03/2015

Agatha Raisin y la quiche letal, M.C. Beaton

En esta novela, la autora cuenta la historia de Agatha, una mujer de 50 años de Londres, que decide prejubilase y comprarse un cottage en Carseley, donde se ve envuelta en el misterioso envenenamiento del juez del concurso de quiches del pueblo, en el que ella participaba, siendo ella la principal sospechosa. 
Esta es una de las novelas de misterio que más me ha gustado, porque no solo hay misterio, sino que la autora aporta toques de humor. Es una historia de misterio y de humor situada, la mayor parte de la novela, en Carseley. También está ambientada en Londres, entre otros lugares prácticamente ausentes.
 Lo que menos me gustó fue el final, ya que era bastante predecible, por lo demás es una historia que te engancha y te la terminas enseguida.
 Por Sara, 2º ESO

Y no quedó ninguno. (Los diez negritos), de A. Cristie

El libro relata la llegada de diez desconocidos a una casa donde, un asesino comienza a matarlos, uno a uno, hasta que no queda nadie. Pero… ¿Quién es el asesino?, ¿Es uno de los invitados?, ¿Será el misterioso anfitrión?, y… ¿Será todo lo que parece?
Os invito a leer este libro, uno de los mejores y más famosos de Agatha Christie, me gustó mucho porque no pude parar de leerlo, quería saber quién era el inteligente pero a la vez tenebroso asesino.
La historia se desarrolla sobre 1950 aproximadamente, quizás lo que menos me gustó del libro fue el comienzo, ya que en mi opinión se extendió demasiado en cuánto a la explicación de los personajes. La historia se desarrolla en una mansión en los islotes de la costa de Devon. El personaje que más interesante me pareció fue Blore y el que menos Thomas Rogers.
Por Lara, 2º ESO