12/11/2018

Antes de morirme, de Jenny Downham

¿Qué harías si te dijesen que te quedan unos meses de vida?
 Tessa, la protagonista de este libro, sufrió esta experiencia con tan solo 16 años. Pero ella decidió que no se hundiría, que no pasaría sus últimos meses sin hacer nada. Su padre dejó su trabajo para cuidarla, pero ella no quiere que descuide a su hermano pequeño Cal, ya que apenas ven a su madre y Cal está llegando a la adolescencia. Así que escribió una lista con las cosas que le gustaría hacer antes de morir, para eso cuenta con la ayuda de su mejor amiga, Zoey.
 El primer punto de su lista es el sexo, Tessa y su amiga van a una discoteca en busca de los chicos con los que mantendran las relaciones y con uno de ellos Zoey se queda embarazada. Luego vienen las drogas, ser famosa, quebrantar la ley... pero para cumplirla tendrá que desobedecer a su padre y algunos que otros enfados con su mejor amiga. Pero mientras realiza los objetivos de su lista Tessa conocerá el amor. Adam, su misterioso vecino, consigue llamar su atención más allá de lo físico y del que se enamorará perdidamente.
 Personalmente este libro me ha encantado, me enganchó desde el primer día. Tienes muchas ganas de saber si cumplirá sus objetivos y como lo hará. Y bueno Antes de morirme tiene una historia dentro de otra, ya que mientras te encuentras con la lista que va cumpliendo Tessa, también hay la historia de amor entre ella y Adam. 
 Por Antía,3º ESO

A illa do tesouro, de R. L. Stevenson

A nosa historia comeza coa chegada dun home que se fai chamar "Capitán" á Taberna do Almirante Benbow . Alí atópase un curioso e espabilado neno, Jim Hawkings, que traballa na taberna para axudar aos seus país.
 Dende a chegada do Capitán, pasa os días escoitando perigosas e emocionantes historias de piratas, mentres se mantén alerta á chegada de visitantes dos que o advertiu. Efecticamente, despois de que o Capitán reciba una mancha gris nun papel, aparece un cego ameazanter, en busca do tesouro que este ten escondido.
 No tempo que transcurre antes de que o cego volva, o capitán morre, e Jim e a súa mai deciden coller do cofre o que lles debía o Capitán. Tras ser perseguidos polo cego e os seus homes, acaban na casa do rico señor Trelawny, onde Jim amosa o mapa do tesouro do Capitán. Así, el, máis o señor Trelawny e o doutor Livesly embarcaranse nunha aventura das que Jim sempre oira falar,
 Poucos meses máis tarde, preparábanse para comezar a viaxe á illa do tesouro a bordo da Hispaniola, xunto con una tripulación escollida por Trelawny. Pero esta tripulación, pese a non ser idílica, non era tampouco especialmente leal, pois o amable e querido cociñeiro de a bordo, Jack o Longo, organizou un motín para conseguir o tesouro. Quizais foi o destino o que quixo que Jim se encontrara escondido na sala durante a reunión dos tripulantes, pois grazas a eso foi capaz de avisar aos seus amigos para tomar medidas.
 Unha vez na illa, tras un enfrontamento, Jim foxe dos seus amigso para tomar a Hispaniola e evitar que o outro bando a puidera usar.No camino, coñece a Ben Gunn, un mariñeiro abandoado pola súa tripulación, que se unirá a eles. Cando Jim volve ao escondite non se encontra a outro máis que Jack e os seus homes. A pesar de que estes queren matalo, Jack protexeo ante eles, como resultado do cariño que sentirá polo pequeño no barco. Deciden ir buscar o tesouro, pero atópano vacío, e o outro bando pillaos por sorpresa, superando en número aos poucos que quedan. Resulta que o tesouro fora escondido por Ben Gunn no seu tempo na illa, quen os axudou a transportalo ao barco a cambio de acompañalos. Durante a viaxe, Jack foxe con parte do tesouro para evitar a horca, pero non sen deixarlle una carta ao seu querido Jim. 
 Así é como remata a novela que marcará un antes e un despois nas historias de piratas. E que, ademáis, será tomada como referente polos xóvenes das seguintes xeracións como o mundo da piratería tan coñecido a día de hoxe.

Por Alba, 1º BAC

7/12/2017

Diario, de Ana FRank

Este es un diario escrito por Ana Frank, una niña de trece años, judía, que relata el día a día de su estancia en la buhardilla de una antigua oficina donde trabajaba su padre, a la que habían huido para esconderse ante el temor de ser detenidos por la Gestapo. 
Ana decide escribir en el diario que días antes de su encierro le habían regalado por su cumpleaños, lo que le va ocurriendo, dejando así plasmado todo lo que le ocurre en la “casa de atrás”. 
Ana nos cuenta su vida de antes, la cotidiana de una niña de su edad, sus amigos, colegio, profesores, etc, contrastando con su difícil adaptación a las nuevas circunstancias: siete personas y ella encerrados en una pequeña estancia, conflictos, roces, etc, dejando patente el mal humor existente entre ellos dadas las duras circunstancias que viven. 
Es un relato impactante y conmovedor; dada la claridad a la hora de describir sus pensamientos, experiencias y vivencias contadas con total honestidad que nos hace imaginar la dureza de estar privados de libertad y temiendo por perder la vida. 
Pienso que, con las cartas, Ana encontraba un instrumento de evasión y comunicación más allá del diálogo escaso que mantenía en su aislamiento, lo que le lleva a contar tanto los momentos de tensión como los de reconciliación. 
Impacta la entereza que muestra en sus relatos, analizando e intentando razonar pese a las circunstancias. También, quiero destacar como Ana va evolucionando y madurando en estos dos años, lo que la hace ser más crítica consigo misma. 
Esta novela, hay que leerla lentamente para no perder el hilo de la misma, dada la cantidad de nombres y de descripciones que Ana nos menciona. 
Es un libro muy recomendable para aprender, a través de los ojos de una joven que la vivió en primera persona, algo más sobre la Segunda Guerra Mundial y para hacernos reflexionar sobre lo perjudicial de las guerras y del racismo.

Por Pedro, 4º ESO

Del color de la leche, de Nell Leyshon

No pensé que me fuera gustar, ya que no es el tipo de libro que suelo leer, pero me ha sorprendido ya que al final me ha gustado mucho y me ha parecido un libro revelador ante las injusticias de la mujer en la historia. 
Al principio me costaba seguir la historia por su diferente forma de estar escrita, pero a medida que fui avanzando se me hizo mas fácil  y más interesante.
 Se lo recomiendo a la gente ya que es un libro que me fue sorprendiendo poco a poco en todo momento ya que sucedieron cosas que no me imaginaba que llegarían a ocurrir.
 Mi parte favorita fue el final, porque fue como si la protagonista rompiera con todas las normas y acontecimientos que se suponen que tendrían que ocurrir.
Por Melanie, 4º ESO

Un hijo, de A. Palomas

Es un libro corto pero muy interesante que te hacer reflexionar sobre lo que ocurre en la vida. 
 Me ha hecho pensar mucho en lo que ocurre y he sentido a Guille muy cerca de mí. 
Te enseña cómo pueden llevar distintas personas de diferentes edades un gran golpe como es la pérdida de un familiar muy cercano y cómo existe mucha injusticia en el mundo.
 Dos de las mayores enseñanzas de este libro son : una, cuánto podemos aprender de los niños que aunque parezca que no, se enteran de más de lo que parece y dos,  que los grandes acontecimiento, sean malos o buenos, siempre dejan una huella.

Por Melanie, 4º ESO

La ciudad desolada, de Ransom Riggs

No me ha gustado tanto como el primer libro y diría que me costó más leerlo. Pero, a pesar de ello, la historia de estos niños peculiares me sigue interesando y me pregunto cómo acabará este viaje que han decidido emprender y si conseguirán las cosas que tanto desean. 
Muchas veces se habla sobre la eterna juventud o de ser inmortal y no pensamos realmente lo que podrían conllevar esas ideas, el sufrimiento que tendríamos al ver morir a la gente que queremos o la misma soledad que nos acompañaría durante los siglos de nuestra eterna vida.
 Estos niños se han pasado sus vidas encerrados en un bucle del que no han podido salir hasta ahora y todo su futuro corre peligro después de haber pasado tanta tranquilidad durante años. Creo que entrar en el bucle no fue algo fácil porque, aunque fueran niños, en ese momento dejaron todo lo que querían atrás solo por ser diferentes ,ya que el mundo no les aceptaba. 
¿Realmente aceptamos a todo el mundo o quizás hacemos que algunas personas se sientan extrañas y apartadas?
Por Melanie, 4º ESO

 

Historia de Sara, de A. Alonso y J. Pelegrín

Es un libro que ya tenía ganas de leer desde hace mucho y tiempo y por diferentes motivos ese momento llegó ahora. 
Es un libro que se lee muy rápido y que te engancha hasta la última página con la historia de Sara, una chica que tiene la vida decidida desde el momento en que nació.
 Me gusta mucho el personaje de Sara ya que es fuerte y ella siempre lucha por lo que cree que es correcto aunque no todo salga como a ella le gustaría; a veces también me pregunté si esta historia podría algún día llegar a suceder, me refiero, ¿Podría ser que algún día las marcas nos robaran toda decisión en nuestra vida? ¿Podría ser que perdiéramos todas esas cosa que en este momento no les damos tanta importancia? 
Algo que también me gusta de esta historia es que el lector puede entrar en Internet y seguir investigando con las diferentes pistas que trae el libro y así descubrir cosas por su cuenta. 
En resumen me ha encantado y espero con ansia seguir leyendo el resto de libros que continúan esta historia.
Por Melanie, 4º ESO

O único que queda é o amor, de A. Fernández Paz

Ao principio cando escollín este libro non me din de  conta de que xa vira un vídeoreseña no que se recomendaba, pero ao empezar a lelo acordeime dela e debo porme de acordo con que é un bo libro.
Nel cóntanse varias historias diferentes entre si e nas que o seu tema común é o amor. O máis sorprendente é como o conta desde tantos puntos de vista diferentes e que, a pesar de non estar ambientado nesta época,  é entendible e pódese conectar de forma fácil con cada un dos personaxes. A orixinalidade é unha das principais características (a quen se lle ocorrería explicar o amor desde a pel dun can).
Toda esta orixinalidade e o tema do amor (que sempre me gustou) fusionados coa paixón do idioma galego fan deste libro de relatos unha experiencia que che pode chegar a marcar.
 Realmente recomendo lelo na lingua materna do autor para terminar de saborear todos os matices que lle pon.
Por Valentyna, 4º ESO

Marina, de C. Ruiz Zafón

Este libro me lo recomendó una amiga, pues según ella si me había gustado La sombra del viento, este me iba a causar también un gran impacto. 
El libro comienza con un chico llamado Óscar, el cual vivía en un internado. Un día se fuga y paseando escuchó una melodía que no pudo evitar seguir. De este modo es como conoció a Marina y a su padre. Desde entonces comenzó a visitarlos y terminó enamorándose de la chica. 
Marina le enseñó un misterioso cementerio al que iba una misteriosa mujer para visitar una tumba. Ambos jóvenes se lanzaron a investigar la historia que se halla detrás. 
En el libro vuelve a estar presente el aura misteriosa del autor aunque a diferencia de la anterior he notado más detalles desagradables. 
No puedo decir que no me haya impactado porque mentiría, los protagonistas son tan familiares los unos con los otros y la historia que hay de fondo es tan misteriosa que no podrás parar hasta averiguarlo todo. 
La parte que menos me ha gustado creo que es el final, y no porque esté mal escrito, sino porque quería que fuera diferente. A pesar de haber un atisbo de cómo terminará en el prólogo, nunca me imaginé que sería justo así. 
Con todo el cariño que le cogí a la historia no pude evitar ponerme triste con dicho final.
 De todas formas recomiendo leer el libro porque merece la pena vivirlo con ellos y más si os gustael suspense.
Por Valentyna, 4º ESO

La sombra del viento, de C. Ruiz Zafón

Desde el principio no sabía qué esperarme del libro, nunca había leído un libro de este autor. 
Al principio me conquistó con el cementerio de los libros olvidados, porque seamos sinceros ¿a quién no le gustaría encontrarse en un lugar tan misterioso? 
No me esperaba nada interesante a partir del momento en el cual el padre del protagonista le llevara al místico lugar. La época en la que está ambientado no me llamaba para nada, era un tiempo cruel en el que si vas contra el gobierno o la policía te mataban o te torturaban, no tenías ni voz ni voto. 
A medida que seguía leyendo me adentraba cada vez más en la historia y seguía con Daniel ( el protagonista) la historia del misterioso libro y su autor Julián Carax. Otro personaje que cabe mencionar es el señor Fermín un vagabundo (antiguo espía) que encontró en su búsqueda y del cual se hizo muy amigo. El señor Fermín es un tanto vulgar, pero aun así llega al corazón del lector. 
El final no era muy inesperado, pero tampoco es lo que te hace querer seguir leyendo sin parar más y más. Lo que de verdad se aprecia es el aura misterioso que ofrece el autor. No me arrepiento de haber leído este libro;  al revés, me siento muy feliz de haber descubierto a un autor que ha conseguido cautivarme a pesar de mi poco gusto por historias de este género.
Por Valentyna, 4º ESO